Χριστούγεννα

Από την Ανάσταση στα Χριστούγεννα

Δεκέμβριος. Ο ωραιότερος μήνας του χρόνου. Τοπίο στολισμένο. Φωτάκια, στολίδια, δώρα, ευχές, τραγούδια.

Το ραδιόφωνο παίζει το «Happy Holidays» του Andy Williams και εγώ ταξιδεύω σε μία άλλη εποχή….

Βρίσκομαι στο Ευαγγέλιο του αγαπημένου μου Ματθαίου, του αμαρτωλού τελώνου, «του ασώτου» που βρήκε τα λογικά του και επέστρεψε. Μαθαίνω για την παρέα των δώδεκα, που έγιναν χιλιάδες , τον χαμό του Ιωάννη του Βαπτιστή, το τέλος μιας εποχής 738χρόνων (από τότε που ο Προφήτης Ησαΐας δέχτηκε το κάλεσμα του Θεού) .

Η Διδασκαλία, της Αγάπης, της Ανοχής, της Ειλικρίνειας, της Αιωνιότητας.

Οι Παραβολές : τα δύο σπίτια, ο σπορέας, τα ζιζάνια, ο κόκκος σιναπιού, η ζύμη, ο κρυμμένος θησαυρός , το μαργαριτάρι, το δίχτυ, το χαμένο πρόβατο, ο κακός δούλος, οι εργάτες του αμπελώνα, οι δύο γιοι, οι κακοί γεωργοί, οι βασιλικοί γάμοι, οι δέκα παρθένες, τα τάλαντα.

Τα Θαύματα: ο λεπρός, ο δούλος, η πεθερά του Κήφα, η κατάπαυση της τρικυμίας, οι δαιμονισμένοι στα Γέργεσα , ο παραλυτικός της Καπερναούμ, η αιμορροούσα και η ανάσταση της κόρης του Ιαείρου, οι δύο τυφλοί, ο κωφάλαλος δαιμονισμένος, η θεραπεία του Σαββάτου, οι ασθενείς στη Γεννησαρέτ, ο πολλαπλασιασμός των πέντε άρτων, η κόρη της Χαναναίας, ο σεληνιαζόμενος νέος, η πληρωμή του φόρου, οι δύο τυφλοί.

Ιστορίες και Συμβουλές για κάθε πτυχή της ζωής του ανθρώπου.

Η κρύα και πληγωμένη καρδιά Μου, ζεσταίνεται, από την φλόγα της Αγάπης Του Χριστού. Ειρηνεύω και παρασέρνομαι στην Ασφάλεια που Μου χαρίζει .

Και ξαφνικά όλα αλλάζουν….. Η Αγκαλιά Του Χριστού χάνεται!

Δεν είναι δίπλα Μου! Είναι απέναντί Μου! Μακριά Μου!

Τον άρπαξαν βίαια, από τα χέρια Μου! Πότε ; Πως ; Γιατί;

Τον βλέπω χτυπημένο. Βλέπω Αίματα. Ποιος ; Γιατί;

Είναι Μόνος Ανάμεσα σε Χιλάδες ! Και Όλοι τον Βρίζουν!

«Γιατί ! Τι έκανε!

Σταματήστε ! Κάνετε λάθος!

Δεν πείραξε ποτέ Κανέναν! Μα τι λέτε!

Όχι κάνετε Λάθος! Δεν είναι Κακός!

Είναι ο Φίλος Μου, ο Μεσσίας! Αυτός που θεράπευσε χιλιάδες!

Ο Γιός του Θεού! Αυτός που περιμέναμε εδώ και αιώνες! Αυτός που οι Προφήτες μας, ήλπιζαν να έρθει!

Αυτός που τα παιδιά πολύ αγάπησε! Και Μας κάλεσε να γίνουμε σαν και αυτά!

Μη! Τι κάνετε! Ποιον πείραξε ; Τι είπε;»

Το πλήθος με σπρώχνει, με πετάει κατάχαμα. Τον χάνω από τα μάτια Μου!

Ψάχνω τον Πέτρο, ήρθαμε μαζί . «Που είναι ;» Τον έπιασαν ; Έφυγε ; Που πήγε ;

Που είναι Όλοι;

Η Μητέρα Του κλαίει. Ο Ιωάννης κλαίει. Η Μαρία κλαίει.

Ακούω ραπίσματα, ακούω κραυγές. Θα χάσω το μυαλό Μου!

Μια γυναίκα, με βασιλική περιβολή, κουβαλάει έναν άσπρο χιτώνα. Με κοιτάει έντρομη. Κλείνω τα μάτια. Τρέμω.

Φωνές, βρισιές, κλάματα.

Προσπαθώ να δω, «που είναι ο Ιησούς ;»

Που είναι οι Φίλοι Του ;

Τίποτα! Κανένας!

Μόνο Ένας Άνδρας, γεμάτος πληγές, αίματα, κουβαλάει ένα Σταυρό.

Άλλος Ένας επικίνδυνος εχθρός της αυτοκρατορίας.

Επαναστάτης! Οδηγείτε στο Αναπόφευκτο.

Του φόρεσαν ένα αγκάθινο στεφάνι.

« Τον κακόμοιρο, δεν του φθάνουν τα βάσανα Του. Περίγελος έγινε! Ήταν απαραίτητο όλα αυτό;»

Ο Χριστός όμως που είναι ; Τι με νοιάζει εμένα ένας κοινός ληστής;

«Ένα από τα πολλά αποβράσματα, των σκοτεινών Μας εποχών».

Ο Ιησούς Μου που είναι;

Θα πάω να βρω τους άλλους!

Το υπερώο άδειο! Στην συναγωγή, κανένας!

Ερημιά και παγωμάρα!

Ένα παχύ μαύρο σύννεφο σκεπάζει την όρασή Μου.

Γολγοθάς, η Μαρία και ο Ιωάννης κλαίνε τον ληστή.

«Ω Θεέ Μου! Αν είναι Δυνατόν!

Ο Άνδρας που κρέμεται στο Σταυρό, δεν είναι ένας «κοινός» ληστής.

Είναι ο Ληστής των Αμαρτιών Μας.

Ο Ληστής της Καρδιάς Μου!

Εκείνος που Μου έκλεψε την Καρδιά, με την Αγάπη Του.

Εκείνος που με απαλλάσσει, από την βέβαιη Καταδίκη Μου.

Ω Χριστέ Μου, γιατί;

Γιατί το έκανες αυτό; Ας χανόμουν Εγώ ! Γιατί Εσύ;

Τώρα Εγώ, πως θα ζήσω μακριά Σου;

Εσύ ήσουν η Ελπίδα Μας, η Χαρά Μας, ο Αδελφός Μας!

Γιατί Σε βάζουν σε Τάφο, Εσένα που Είσαι η Ζωή;

Κανείς, Ποτέ δεν θα μπορέσει να θεραπεύσει τις πληγές Μου, αφού Εσύ δεν είσαι εδώ!»

‘Όλοι επιστρέφουν στο σπίτι.

Και οι μέρες περνούν στο σκοτάδι της θλίψης.

Ο τόπος δεν με χωράει. Περπατάω στα ίδια μέρη, ξανά και ξανά. Εκεί που Τον γνώρισα. Εκεί που δίδαξε.

Κρανίου τόπος. Μόνο κάτι γυναίκες τρέχουν πανικόβλητες.

«Ω Θεέ Μου, τι άλλο μπορεί να συμβεί ?»

Μα αυτές χαμογελούν! Να και κάτι, που δεν βλέπεις συχνά στα μέρη Μας!

Φωνάζουν «Ανέστη! Ανέστη ! Ο Κύριος Ιησούς Χριστός! Αναστήθηκε από τους νεκρούς! Είναι Αλήθεια, ας το μάθουν Όλοι! Ο Θεός είναι Μαζί Μας! Κανείς ποτέ δεν θα μπορέσει να Μας χωρίσει από τον Θεό! Ούτε η Ζωή, Ούτε ο Θάνατος, Ούτε οι Εχθροί, Ούτε ο διάβολος! Κανείς ! Δοξασμένη η Βασιλεία του Θεού! Χριστός Ανέστη!!!!»

‘Όπου και αν πήγα, τις επόμενες μέρες, άκουγα από όλους, μικρούς και μεγάλους, τα ίδια «Καλά Νέα». Ο Θάνατος καταργήθηκε. Ο διάβολος νικήθηκε. Η Αιώνια Βασιλεία του Θεού είναι Εδώ.

Και όλα ξεκίνησαν σε μία φάτνη …. Για φαντάσου

ΥΠΟΓΡΑΦΗ

 

24416

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s